Herkenbaar? Je werkt in de wijk, bent betrokken en deskundig, maar voelt dat je niet echt binnenkomt. Bewoners houden afstand of haken af. Niet uit onwil, maar omdat vertrouwen niet ontstaat in projecten of schema’s, maar in nabijheid en herkenning.
Voor veel bewoners ben je al snel ‘iemand van een instantie’. Wisselende gezichten en tijdelijke trajecten houden de relatie functioneel, terwijl echte samenwerking vraagt om continuïteit, vertrouwen en gelijkwaardigheid.
De Kruisvereniging stond hier van oudsher wél voor. Als onafhankelijk burgerinitiatief, met de wijkzuster als vertrouwd gezicht in de wijk. Samen Leren in de Wijk zet die lijn voort: leren mét bewoners, investeren in vertrouwen, en samen niet op de deur kloppen, maar haar openen.